• neus correctie Turkije bij Esteworldl

Neuscorrectie Esteworld – Mijn persoonlijke neuscorrectie ervaring

Dag beste lezer. Mijn naam is Mekre. Ik ben 25 jaar en woon in Amsterdam. Hieronder volgt mijn persoonlijke ervaring met Esteworld en de neuscorrectie Turkije.

Kort samengevat; mijn ervaring met Esteworld was zeer positief en ik zal het zeker aanraden aan anderen. Al bijna twee jaar worstel ik met de gedachte “zal ik het wel doen of niet?” Veel mensen in mijn omgeving hebben gezegd dat ik gek ben als ik het doe, omdat ik al een mooie neus heb. Echter, zelf was ik niet tevreden. De vooraanzicht zag er prima uit, maar vanaf de zijkant stoorde ik mij aan het bobbeltje op mijn neusbrug. Mijn ouders hebben mij niet gesteund in het proces, dus dat heeft ook bijgedragen aan mijn besluiteloosheid. Uiteindelijk heb ik gekozen voor wat ik zelf wil en heb ik de meningen van anderen aan de kant gezet. En het resultaat; een neus waar ik blij en tevreden mee ben waar ik mij zekerder mee voel. Ik vond het proces tot aan mijn beslissing heel moeilijk en lastig en ik had continue het gevoel dat ik er alleen voor stond. Op een gegeven moment heb ik alle negatieve feedback van anderen naast mij neergelegd en ben ik stilgestaan bij wat ik zelf wil. En gelukkig heeft dat voor mij goed uitgepakt. Wanneer jij in de spiegel kijkt en je bent dik ontevreden met wat je ziet, dan adviseer ik je om een cosmetische ingreep te ondergaan.

Dag 1: Vertrek van Amsterdam naar Istanbul

Tot mijn grote verbazing was ik helemaal niet zenuwachtig (in tegenstelling tot twee weken geleden toen ik mijn definitieve keuze had gemaakt om een neuscorrectie te ondergaan). Mijn reis naar Istanbul verliep vlekkeloos. Ik was ruim op tijd aanwezig op het vliegveld, dus ik had alle tijd om rustig aan te doen. Mijn ouders denken dat ik twee weken op vakantie ga naar Istanbul. Omdat zij niet achter de neuscorrectie staan, heb ik besloten het ze niet te vertellen en dit geheim te houden. Slechts een aantal vrienden weten het.
Eenmaal aangekomen in Istanbul (Ataturk Havalimani) duurde het niet lang voordat ik gebeld werd door een chauffeur van Esteworld om te vragen of ik veilig was geland en waar ik op dat moment was. De chauffeur (Huseyin) heeft mij en twee anderen opgepikt bij de Vodafone stand vlak naast de uitgang van de luchthaven. Ik was blijkbaar niet de enige die vanuit Amsterdam naar Istanbul was gevlogen voor een cosmetische ingreep. Er zat nog een jongen in hetzelfde vliegtuig die voor een haartransplantatie naar Istanbul is gevlogen. Hij had een vriend meegenomen voor moral support. De reis van het vliegveld naar het hotel was zeer aangenaam. Het busje waarin we vervoerd werden was comfortabel en de chauffeur was vriendelijk en grappig. Voor ik het wist stond ik voor het hotel. De chauffeur heeft geholpen met het inchecken in het hotel wat heel fijn was. Het was inmiddels al 21:00 en ik mocht na 22:00 niks meer eten, omdat ik nuchter moest zijn voor de operatie de komende dag. Ik heb nog even snel mijn ouders gebeld om te laten weten dat ik veilig was aangekomen en daarna ben ik maar naar bed gegaan.

Dag 2: Dag van de operatie

Om 8:45 stond de chauffeur voor het hotel om mij op te pikken (stipt op tijd! Iets wat ik niet gewend ben van Turken). Dit keer werd ik opgehaald door een andere chauffeur. Nogmaals, een hele vriendelijke en spontane meneer. Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis werd ik voorgesteld aan Sema. Zij spreekt Nederlands en dat is heel fijn, omdat veel dingen toch makkelijker te verwoorden zijn in het Nederlands. Na een korte chit chat met Sema werd ik voorgesteld aan de chirurg die mij zou opereren, Dr. Volkan Serdar Otrakci. Hij heeft mij uitgelegd wat hij precies zou doen en vroeg of ik nog speciale wensen had. Ik had zelf geen verwachtingen, zolang het er maar natuurlijk uit zou zien en zou passen bij mijn gezicht. Er zijn meteen ook wat before foto’s genomen van mijn neus. Na de kennismaking met de chirurg mocht ik teruglopen naar de balie om te betalen. Na de betaling kreeg ik een kamer toegewezen gekregen, zodat ik mij kon omkleden. Ik kreeg een dun donkerblauw schortje wat ik moest aantrekken en een onderbroekje wat eruit zag als een pamper.
Daarna ging alles heel snel. Er kwamen verschillende zusters de kamer in en uit. De een nam bloed af, koppelde mij aan het infuus. De ander stelde vragen en kwam met formulieren langs. Ow, en ik werd verplaatst naar een andere en grotere kamer. En nog steeds was ik niet zenuwachtig!!! Om 13:00 was het dan eindelijk zo ver. Ik werd opgehaald door een zuster en anesthesist. De zuster heeft me een kalmerende middel toegediend. Iets wat ik volgens mij niet nodig had omdat ik rustig was, maar blijkbaar doen zij dat standaard. Onderweg naar de operatiekamer werd ik zeer melig (bijwerking van het kalmerende middel). Ik kon maar niet stoppen met lachen. Op een gegeven moment lachten de zusters met mij mee. Op de operatietafel kan ik mij herinneren dat ik nog even de stem van de chirurg heb gehoord en daarna was ik weg.

Na de operatie werd ik kort wakker gemaakt, omdat ik van het operatiebed moest overspringen op een ander bed. Ik kon helemaal niks zien, omdat ik een gel (soort van vaseline) in mijn ogen had. Dat is het enige wat ik mij nog kan herinneren. De eerstvolgende keer dat ik mijn ogen open deed lag ik weer in mijn VIP kamer. Kort nadat ik wakker werd mocht ik eindelijk eten en drinken!!! Ik had zo een honger. Ik had inmiddels al bijna 18 uur niks gegeten.
De dag van de operatie zelf had ik helemaal geen zwellingen. Los van de bebloede tampon onder mijn neus en het neuskapje zou je niet zeggen dat ik net uit een operatie was gekomen. Ik voelde mij de dag van de operatie een beetje suf vanwege de narcose. Na een paar uur moest ik even opstaan en wandelen onder begeleiding van een zuster en dat verliep heel goed. Verder was het vooral verzorgd worden door de zusters en heel veel ijs deppen op mijn gezicht 🙂

Dag 3-5: Terug naar Hotel

Dit is de dag waarop ik terug ben gegaan naar het hotel. In de ochtend kwam de zuster langs met alle medicatie (antibiotica, pijnstillers, neusspray, neuszalf) en heeft uitgebreid uitgelegd hoe ik deze moet gebruiken. Zij heeft me ook een kaartje gegeven waar alle telefoonnummers op staan die ik kan bellen in geval van nood of als ik verder nog vragen heb. Verder heb ik rustig kunnen ontbijten en kunnen lunchen en rond een uur of 12 ben ik opgehaald door Huseyin (chauffeur van dag 1). Natuurlijk was het weer heel gezellig onderweg naar het hotel. In het busje waarin ik werd opgehaald zal nog een dame die op dezelfde dag haar neus had laten doen door een andere arts. Zij is al vaker bij Esteworld geweest en blijft blijkbaar terugkomen omdat zij zo tevreden is.

Eenmaal aangekomen in het hotel moest ik opnieuw inchecken. Dit keer kreeg ik een mooiere en grotere kamer. Dagen 3 tot en met 5 leken sterk op elkaar. Het was vooral heel veel rusten en heel veel ijsdeppen. Ik kan mij nog goed herinneren dat ik room service belde om ijs te bestellen. Toen ik de deur open deed voor room service schrok de jongen zo erg van mijn gezicht dat hij een stap achteruit moest doen. Hij was letterlijk in shock en heeft ook helemaal niet meer gereageerd op de dingen die ik toen zei. Overdag was ik in mijn hotelkamer. De dokter had geadviseerd om warmte en zonlicht te vermijden. Daarnaast gebruik je ook antibiotica dus de kans op pigmentvlekken wordt daardoor ook groter. In de avonden ben ik wel naar buiten gegaan. Tot mijn grote verbazing bleven mensen niet naar mijn gezicht staren. Ik denk dat mensen in Istanbul het inmiddels gewend zijn dat mensen daar plastische chirurgie doen. Zelfs de kinderen op straat lijken er gewend aan te zijn geraakt.
Ondanks dat ik elke dag met een vriend/in heb gefacetimed voelde ik mij wel eenzaam af en toe. Mijn ouders denken nog altijd dat ik vakantie aan het houden ben en hebben geen idee dat ik onder het mes ben geweest. Dit was overigens de allereerste keer dat ik in mijn eentje naar het buitenland ben gegaan en daarnaast ook nog eens zo een ingreep heb gehad. Ergens ben ik wel heel trots op mijzelf dat ik dit zelfstandig heb kunnen doen.

Dag 6: Contole en terug naar Nederland

Dit was mijn laatste dag in Istanbul. Na het ontbijt in het hotel werd ik opgehaald door een chauffeur en naar het ziekenhuis gebracht. In het busje zaten nog twee personen (een vader en een zoon) die een haartransplantatie hebben gehad. Ook zij waren zeer tevreden over Esteworld. Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis mocht ik plaatsnemen in de wachtkamer. Ik had Sema van te voren een appje gestuurd om te laten weten dat ik onderweg was, zodat ik haar nog even kon zien en afscheid kon nemen. Sema was ook heel benieuwd naar het resultaat. Vergeleken met veel anderen had ik weinig zwellingen. Op het moment dat ik voor controle terug was in het ziekenhuis was de zwelling in mijn gezicht bijna volledig verdwenen. De paarse plekken onder mijn oog die ik op dag 2 tot 4 had waren volledig weg. Sema vroeg zelfs of ik foundation had gebruikt om het te camoufleren. Na even met Sema gepraat te hebben mocht ik door naar Dr. Serdar Otrakci. Het moment was eindelijk aangebroken, het moment dat het kapje eraf gehaald zou worden en dat ik mijn nieuwe neus te zien zou krijgen!!! Ik had al veel negatieve dingen gehoord om de tampons die verwijderd zouden worden uit mijn neus en over het verwijderen van de hechtingen. Als voorzorgsmaatregel had ik in de ochtend een pijnstiller ingenomen, just to be sure. Het verwijderen van de tampons en de hechtingen viel reuze mee. Sterker nog ik heb helemaal geen pijn gevoeld!! In tegentelling tot wat veel anderen mij hadden verteld. Vervolgens is het kapje verwijderd. En tadaaaaaa; daar was mijn nieuwe neus. Wauw, het zag er zo mooi uit. Er zijn snel wat foto’s gemaakt en daarna heeft de chirurg de neus weer afgeplakt met wat pleisters. Die pleisters mocht ik er dan na 5 dagen afhalen. Ik heb de chirurg toen nog een aantal vragen gesteld, wellicht iets waar de lezer ook iets aan zal hebben;

Mag ik de pleister er zelf afhalen?

– Ja, je kunt de pleister zelf verwijderen.

Wanneer mag ik weer laseren? (ontharen)
Na 1 week.
Wanneer mag ik fitnessen? Wanneer mag ik zwemmen?

Na 2 weken fitnessen en na 3 weken zwemmen, maar niet duiken!
Wanneer mag ik weer een bril dragen?

Na 2 maanden.
Wat moet ik doen als mijn neus straks gaat bloeden in het vliegtuig?

De neus dichtknijpen en je hoofd naar achteren leunen.

Na de controle werd ik door de Esteworld chauffeur naar het vliegveld gebracht. In het busje zat een Nederlandse jongen die een haartransplantatie had gehad en ook hij moest naar het vliegveld. Sterker nog we zaten in hetzelfde vliegtuig. Omdat wij allebei alleen waren hebben we elkaar gezelschap gehouden en de tijd vloog zo om. De vlucht verliep soepel. Af en toe heb ik wel last gehad van een bloedneus, dus op een gegeven moment heb ik wat propjes gemaakt met een zakdoek en die in mijn neusgaten geduwd. Dat werkte prima en voor ik het wist stond ik weer op Amsterdam Schiphol Airport.